Çifte bütçeleme ve giderleri

Vergi tanımı – çifte temizlik mi?

Kişinin ikamet ettiği yerde kendi evinin yanı sıra, çalıştığı yerde de başka bir ev tutması halinde, bu durum vergi açısından düzenli olarak çifte ev tutma anlamına gelir.
Bu, özellikle ikinci evin masrafları (örneğin amortisman, kira, yan masraflar) ve aileyle birlikte eve yapılan haftalık seyahat gibi gerekli ek masrafların gelirle ilgili masraflar veya iş masrafları olarak vergiden düşülebileceği anlamına gelir.

Federal Maliye Mahkemesi çifte temizlik konusunda tavır alıyor

Federal Maliye Mahkemesi (Bundesfinanzhof) iki kararında, çifte ev idaresi ile bağlantılı olarak ilave masrafların vergi açısından değerlendirilmesine ilişkin yorumlarda bulunmuştur:

• Bir davada Federal Maliye Mahkemesi, mobilyaların ve ev eşyalarının genellikle gelirle ilgili giderler olarak tam olarak talep edilebileceğine karar verdi.
  Mobilya ve ev eşyaları konutun kullanımı için değil, sadece kendi kullanımları için satın alındığından, bu masraflar “konutun kullanımı” için aylık 1.000 Euro’luk yasal üst sınırın (bkz. Madde 9 (1) No. 5 EStG) altında kalmamaktadır.
  Mobilyaların kullanımı, konaklama yerinin kullanımıyla bir tutulmamalıdır. Bu nedenle, ilgili giderler, miktar sınırlaması olmaksızın, gerekli oldukları ölçüde amortisman veya düşük değerli varlıklar için giderler şeklinde vergi amaçları için dikkate alınabilir. Maksimum 1.000 Avro’luk tutar düşülmez; bu tutar “saf” konaklama masrafları için kullanılabilir.

 

• Bir başka kararında Federal Maliye Mahkemesi, iş yerindeki ikinci evin satışıyla bağlantılı olarak erken ödeme ücretinin çift haneli bir evin gerekli ek masrafları olarak dikkate alınıp alınamayacağı sorusunu yorumladı.
  İhtilaf konusu olayda, bir çalışan, daha önce iş amaçlı olarak kullandığı ikinci evini, iş yerindeki görevine son verilmesiyle bağlantılı olarak satmış; evin finansmanı için kullanılan kredinin geri ödenmesi sırasında erken ödeme cezası uygulanmıştır.
  Mahkemenin görüşüne göre, ikili hanenin sona ermesi ve dairenin satılması, istihdamdan elde edilen gelirle orijinal gelir bağlantısını çözmüş ve satış işlemiyle yeni – düzenli olarak vergilendirilemeyen – bir gelir bağlantısı kurmuştur. Bu nedenle mahkeme, erken ödeme cezasının istihdamdan elde edilen gelirde gelirle ilgili giderler olarak talep edilemeyeceğine karar vermiştir.